Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

This is PARTA!!!!!!!!

Η πιο γλυκια φατσουλα

Τι είδα στον Ευαγγελισµό

Της Κατερίνας Ατση
Ηµέρα πρώτη, εικόνα πρώτη. Μεταφορά στο µεγάλο, ψυχρό, µπεζ _ σε απόχρωση... βρωµιάς _ εξάκλινο δωµάτιο. Τα σεντόνια µε στίγµατα από αίµα ή σκουριά (αδιευκρίνιστο) πλην αποστειρωµένα, όπως διαβεβαιώνουν οι νοσηλευτές. Για µαξιλαροθήκη ούτε λόγος. Δεν υπάρχει!

Εικόνα δεύτερη. Λείπουν τα κουδούνια µε τα οποία καλείς τις νοσοκόµες σε περίπτωση ανάγκης. Η επίπλωση του δωµατίου _ καρέκλες και ντουλάπες _ δεν κάνει ούτε για τον παλιατζή.
Εικόνα τρίτη. Μια µεγάλη τρύπα χάσκει στην οροφή της τουαλέτας, ένα σκουριασµένο ράφι στον τοίχο, σαπούνι ούτε για δείγµα και η λεκάνη µε πουρί ένα δάχτυλο.
Εικόνα τέταρτη. Αλλαγή κρεβατιού σε ηλικιωµένο άρρωστο. Ακολουθεί το... ανεκδιήγητο: Μόλις ο άµοιρος ηλικιωµένος κάνει να ξαπλώσει, το κρεβάτι διαλύεται στην κυριολεξία εις τα εξ ων συνετέθη. Αλλού τα κάγκελα, αλλού τα ροδάκια, στο πάτωµα το στρώµα. Τα γέλια ηχούν βροντερά, όµως το ατύχηµα έχει αποφευχθεί από θαύµα.
Νύχτα πρώτη. Οι νοσοκόµες τελειώνουν τη δουλειά και συνοµιλούν µεγαλοφώνος στους διαδρόµους.
Ηµέρα δεύτερη. Εικόνα πρώτη... πρωινή. Γύρω στις επτά παρά τέταρτο. Η καθαρίστρια... µπουκάρει ξυπνώντας άγρια τους ασθενείς. Δεν µένει έπιπλο για έπιπλο που να µη σουρθεί µε έντονο θόρυβο, προκειµένου να σφουγγαριστεί το πάτωµα.
Σφουγγαριστεί που λέει ο λόγος. Η σφουγγαρίστρα συµπαρασύρει και όσα σκουπίδια είναι στο πάτωµα. Ηµέρα δεύτερη. Εικόνα δεύτερη και... συνεχής. Οι νοσοκόµες που περνούν από τη µόλις χειρουργηµένη ασθενή για τους απαραίτητους ορούς και φάρµακα, καταρρίπτουν κάθε µύθο της γλυκιάς ευπροσήγορης νοσηλεύτριας. Βλοσυρές. Ούτε ένα χαµόγελο, ούτε µια λέξη συµπάθειας. Αυτό θα πει επαγγελµατίας!
Ηµέρα τρίτη, τέταρτη... Εικόνες απαράλλαχτες...
Ηµέρα πέµπτη. Εξιτήριο. Εικόνα τελευταία. Το κτίριο αποµακρύνεται µέσα από το ταξί, αλλά τη µιζέρια του την παίρνεις µαζί σου.
Κτίριο Πατέρα. Α’ Ορθοπεδική Κλινική.

Ευαγγελισµός. Μάιος 2010. Το µεγαλύτερο νοσοκοµείο των Βαλκανίων, λένε. Χα!

Τρίτη 18 Μαΐου 2010

Η ντροπή είναι παράξενο πράγµα


Δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρουν από δω κι εµπρός να πείσουν τους γιατρούς να µη φοροδιαφεύγουν, µετά τη δηµοσίευση των ονοµάτων ορισµένων φοροφυγάδων.

Λειτουργεί ακόµα η ντροπή στον µικρό µας κόσµο, υπάρχει µέσα µας αυτό το πράγµα, η αξιοπρέπεια, και µπορεί από µόνο του να σε κάνει άνθρωπο;
Μήπως χρειάζεται και µια τυπική διαδικασία πιο οργανωµένη;
Ας παραδεχτούµε τουλάχιστον ότι αυτή η αποκάλυψη βοηθάει τη δική µας ντροπή, των πελατών εννοώ, να µη φυτρώνει στα λάθος µέρη κι εκεί που δεν τη σπέρνουν. Γιατί η ντροπή έχει αυτό το παράδοξο, είναι σαν ζιζάνιο, ένα φρούτο που το περιµένεις αλλού και ξαφνικά το βλέπεις εντός σου, ακάλεστο, και να που σου κλείνει το στόµα… Μη µου πείτε ότι δεν είχατε ντραπεί ποτέ σας να ζητήσετε απόδειξη από γιατρό που δεν την έδινε µονάχος. Δεν είχατε προετοιµαστεί ψυχολογικά από το σπίτι, «θα τη ζητήσω οπωσδήποτε» σκεφτόσασταν σε όλο τον δρόµο, αλλά τελικά υπήρχαν άλλα πράγµατα που είχαν προτεραιότητα, η υγεία προπάντων, το ύψιστο αγαθό; Πώς να ζητήσεις απόδειξη από έναν άνθρωπο που σε κάνει καλά, που του ζητάς να βρει τι έχεις, που αισθάνεσαι ότι αφήνεις τη ζωή σου, την υγειά σου, στα χέρια του; Είµαστε ανίσχυρα παιδιά στα χέρια των γιατρών, πώς να βρούµε µούτρα να τους ζητήσουµε αποδείξεις για κάτι τόσο ευτελές όσο το χρήµα; Κι όµως, όλο αυτό το στρες του ασθενούς στον προθάλαµο ή µπροστά στη γραµµατέα είναι εξαιρετικά ανθυγιεινό και σίγουρα µειώνει την ταχύτητα της ίασης και τα καλά της αποτελέσµατα. Και να το παράλογο, φτάνεις να ντρέπεσαι να ζητήσεις κάτι που δικαιούσαι ενώ δεν ντρέπεται αυτός που οφείλει να σου το δώσει.

Χρειαζόµαστε θεραπεία όλοι µας. Επειγόντως

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Ενοποίηση κόντρα στο γκέτο Της Μαίρης Αδαµοπούλου, στα Νέα

Της Μαίρης Αδαµοπούλου, στα Νέα

Η ανάπλαση στην Πλατεία Θεάτρου έχει ως στόχο την αποτροπή της παραβατικότητας και την επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο της πόλης

Κόκκινο επιχειρεί να ανάψει στο γκέτο της πλατείας Θεάτρου η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων µε πολεοδοµικές παρεµβάσεις, ενώ ολοκληρώνει τον πεζόδροµο – ραχοκοκαλιά µε έργα στη λεωφόρο Βασ. Ολγας
Ενιαίο πάρκο 500 στρεµµάτων και σχεδόν ένα επιπλέον χιλιόµετρο πεζοδρόµου ετοιµάζεται να αποκτήσει η Αθήνα, καθώς ύστερα από πέντε χρόνια απραξίας η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων βάζει και πάλι µπροστά τις µηχανές. Και υπόσχεται όχι µόνο να κλείσει τις παλιές της εκκρεµότητες, αλλά και να βάλει νέα και δύσκολα στοιχήµατα, όπως η αναβάθµιση της πλατείας Θεάτρου.
Πεζόδροµος το αργότερο µέσα στην επόµενη διετία υπολογίζεται πως θα έχει µετατραπεί η λεωφόρος Βασ. Ολγας, η οποία θα ενώσει το Ζάππειο και τον Εθνικό Κήπο µε το Ολυµπιείο, δηµιουργώντας ένα πάρκο 500 στρεµµάτων. «Πρόκειται για τη συµπλήρωση του Μεγάλου Περιπάτου και ίσως του µεγαλύτερου ευρωπαϊκού πεζοδρόµου, που θα συνδέσει το Καλλιµάρµαρο µε τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου», επισηµαίνει η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρµπίλη. Ο προϋπολογισµός του έργου είναι 4 εκατ. ευρώ, χρήµατα που έχουν εξασφαλιστεί από τα Περιφερειακό Επιχειρηµατικό Πρόγραµµα Αττικής και µέσα στην εβδοµάδα ετοιµάζεται η προκήρυξη για την επικαιροποίηση της µελέτης, που είχε ξεκινήσει το 2001, αλλά έµεινε στο συρτάρι. Τo έργο προγραµµατίζεται να δηµοπρατηθεί σε δυόµισι µήνες ενώ για την υλοποίησή του θα χρειαστούν δύο χρόνια. «Με τη συγκεκριµένη επέµβαση ολοκληρώνεται ο αρχαιολογικός περίπατος συνολικού µήκους 4 χλµ. που θα ξεκινάει από το Καλλιµάρµαρο και φτάνει ώς το Γκάζι», λέει η πρόεδρος της ΕΑΧΑ, αρχιτέκτων – πολεοδόµος, Ντόρα Γαλάνη.
Ο νέος πεζόδροµος όµως δεν θα ενώσει απλώς τους έξι σηµαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης (Ολυµπιείο, Ακρόπολη, λόφος Φιλοπάππου, αρχαία και ρωµαϊκή Αγορά και Κεραµεικός), αλλά θα φέρει και νέες αρχαιότητες στο φως, οι οποίες αναµένεται να εντοπιστούν σε βάθος λιγότερο των 20 εκατοστών. «Αναµένεται να βρούµε ίχνη µιας ρωµαϊκής γειτονιάς, αν κρίνουµε ότι στην περιοχή έχουν βρεθεί ρωµαϊκή βίλα και βαλανείο», εξηγεί η γενική γραµµατέας του υπουργείου Πολιτισµού, Λίνα Μενδώνη.
Επόµενος στόχος της ΕΑΧΑ είναι η αναβάθµιση της περιοχής της Πλατείας Θεάτρου, όπου προβλέπεται η πεζοδρόµηση της οδού και της Πλατείας Θεάτρου και της οδού Διπλάρη. «Δεν φτάνει η παρέµβαση σε µια περιοχή επιβαρηµένη µε πολλά προβλήµατα, αλλά πρέπει να ξεκινήσουµε από κάπου», υποστηρίζει η κ. Μπιρµπίλη που ανακοίνωσε την κήρυξη πανευρωπαϊκού διαγωνισµού µέσα στον Ιούνιο.
Οι υποψήφιοι καλούνται να προτείνουν επίσης αναπλάσεις των όψεων των γύρω κτιρίων και της οδού Μενάνδρου που ενώνει την Πλατεία Θεάτρου µε τη νέα πλατεία που σχεδιάζει ο Δήµος Αθηναίων µετά την κατεδάφιση του κτιρίου του ΝΑΤ, στην οδό Ξούθου. Παράλληλα, προωθείται η χαρτογράφηση της ευρύτερης περιοχής Γερανίου µέσω κέντρου επικοινωνίας, συνεργασίας και ενηµέρωσης που θα δραστηριοποιηθεί από τον Ιούλιο.
Η ανάπλαση στην Πλατεία Θεάτρου έχει ως στόχο την αποτροπή της παραβατικότητας και την επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο της πόλης

Ανησυχίες για µποτιλιάρισµα
Προβληµατισµός ωστόσο υπάρχει για τις συνέπειες στην κυκλοφορία της πεζοδρόµησης της Βασ. 
Ολγας. Τα πρώτα στοιχεία είναι θετικά, καθώς ήδη τα αυτοκίνητα έχουν µειωθεί από 46.000 σε 26.000 ηµερησίως. Αναπόφευκτα ωστόσο θα επιβαρυνθεί η κίνηση στους γύρω δρόµους, σύµφωνα µε µελέτη του συγκοινωνιολόγου Νίκου Βόσκογλου, καθώς σήµερα η µέση ταχύτητα στην Αρδηττού σε ώρες αιχµής είναι 19 χλµ. την ώρα και αναµένεται να πέσει στα 9 χλµ. Πρόβληµα αναµένεται να προκληθεί και µε τα τουριστικά λεωφορεία τα οποία και σταθµεύουν κατά µήκος της λεωφόρου, παρανόµως, όπως υποστηρίζουν οι αρµόδιοι. Και αναζητούνται λύσεις όπως η δηµιουργία χώρου στάθµευσης στο Δέλτα Φαλήρου, η οποία έχει ήδη εφαρµοστεί πιλοτικά.

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Επιπόλαιοι γείτονες...


Εβλεπα ξένα κανάλια την προηγούµενη Τετάρτη. Τα δικά µας απεργούσαν, από ξένα µάθαινες τι γινόταν στην Ελλάδα. Υπήρχαν στην Αθήνα αρκετοί ανταποκριτές, είχαν νον στοπ ειδήσεις. Κάνανε µόνο διακοπή για διαφηµίσεις, κι έδειχναν ωραίους καλοκαιρινούς προορισµούς. Λογικό, Μάη µήνα οι άνθρωποι ετοιµάζουν τις διακοπές τους. Φωτιές, λοιπόν, αστυνοµία, οδοµαχίες από τη µια, ύστερα διάλειµ µα µε ωραία µεσογειακή θάλασσα και υπέροχες παραλίες. Την Ελλάδα διαφήµιζαν την ίδια ώρα που έδειχναν να καίγεται; Οχι, η Κροατία ήταν, ειδυλλιακή και πλησιέστερη, µέσα στην απαλή µουσική, να ξεχάσουµε ότι πριν από µερικά χρόνια κι εκείνη καιγόταν. Θέλει τώρα ειρήνη και ανάπτυξη, γιατί να µην την προτιµήσουν οι τουρίστες;

Υστερα πάλι ειδήσεις, νεκροί, πανό, τρεχάλες, πέτρες να εκσφενδονίζονται, κάτι σαν βαρετή παραγωγή του σινεµά. Αλλο διάλειµµα, βυζαντινές εικόνες, τρούλοι, ο άνεµος λυγίζει το καλαµπόκι, χαµογελαστά κορίτσια, τώρα βάλανε τη διαφήµιση για την Ελλάδα; Ε όχι, ήταν η ΠΓΔ Μακεδονίας.
Τελειώνει το διάλειµµα.
Ξανά Αθήνα, δακρυγόνα, γροθιές στη Βουλή, θολούρα, κραυγές, φωτιές, εκρήξεις, καταστροφές. Και ξανά διάλειµµα, µουσική, γαλάζιο, αρχαία ερείπια, παραλίες, καΐκια, ε, αυτό Ελλάδα είναι, δεν υπάρχει άλλο µέρος τέτοιο! Λάθος πάλι. Η Τουρκία ήταν. Και θα µπορούσε να είναι και η Ιταλία, έχει κι αυτή αρχαία, και θάλασσα και ζέστη και υπέροχα χωριά και προσεγµένα τοπία. Αλλά µάλλον δεν χρειάζεται διαφήµιση, τρέχουν οι τουρίστες εκεί και δεν χωράνε. Οποιος δεν αποφασίσει να έρθει στην Ελλάδα αλλά θέλει οπωσδήποτε κάτι σε Μεσόγειο, θέλει µνηµεία της αρχαιότητας, θέλει θάλασσα, λίγο κρασί και το αγόρι του, ακόµα και Βυζάντιο να θέλει, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Βορείως, νοτίως, άνω - κάτω και πλαγίως, οι άνθρωποι θέλουν να πλουτίσουν, περιµένουν τουρισµό. Δεν είδαν από µας ότι το χρήµα δεν φέρνει την ευτυχία, να συγκρατηθούν στην τίµια φτώχεια τους… …