Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Ενοποίηση κόντρα στο γκέτο Της Μαίρης Αδαµοπούλου, στα Νέα

Της Μαίρης Αδαµοπούλου, στα Νέα

Η ανάπλαση στην Πλατεία Θεάτρου έχει ως στόχο την αποτροπή της παραβατικότητας και την επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο της πόλης

Κόκκινο επιχειρεί να ανάψει στο γκέτο της πλατείας Θεάτρου η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων µε πολεοδοµικές παρεµβάσεις, ενώ ολοκληρώνει τον πεζόδροµο – ραχοκοκαλιά µε έργα στη λεωφόρο Βασ. Ολγας
Ενιαίο πάρκο 500 στρεµµάτων και σχεδόν ένα επιπλέον χιλιόµετρο πεζοδρόµου ετοιµάζεται να αποκτήσει η Αθήνα, καθώς ύστερα από πέντε χρόνια απραξίας η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων βάζει και πάλι µπροστά τις µηχανές. Και υπόσχεται όχι µόνο να κλείσει τις παλιές της εκκρεµότητες, αλλά και να βάλει νέα και δύσκολα στοιχήµατα, όπως η αναβάθµιση της πλατείας Θεάτρου.
Πεζόδροµος το αργότερο µέσα στην επόµενη διετία υπολογίζεται πως θα έχει µετατραπεί η λεωφόρος Βασ. Ολγας, η οποία θα ενώσει το Ζάππειο και τον Εθνικό Κήπο µε το Ολυµπιείο, δηµιουργώντας ένα πάρκο 500 στρεµµάτων. «Πρόκειται για τη συµπλήρωση του Μεγάλου Περιπάτου και ίσως του µεγαλύτερου ευρωπαϊκού πεζοδρόµου, που θα συνδέσει το Καλλιµάρµαρο µε τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου», επισηµαίνει η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρµπίλη. Ο προϋπολογισµός του έργου είναι 4 εκατ. ευρώ, χρήµατα που έχουν εξασφαλιστεί από τα Περιφερειακό Επιχειρηµατικό Πρόγραµµα Αττικής και µέσα στην εβδοµάδα ετοιµάζεται η προκήρυξη για την επικαιροποίηση της µελέτης, που είχε ξεκινήσει το 2001, αλλά έµεινε στο συρτάρι. Τo έργο προγραµµατίζεται να δηµοπρατηθεί σε δυόµισι µήνες ενώ για την υλοποίησή του θα χρειαστούν δύο χρόνια. «Με τη συγκεκριµένη επέµβαση ολοκληρώνεται ο αρχαιολογικός περίπατος συνολικού µήκους 4 χλµ. που θα ξεκινάει από το Καλλιµάρµαρο και φτάνει ώς το Γκάζι», λέει η πρόεδρος της ΕΑΧΑ, αρχιτέκτων – πολεοδόµος, Ντόρα Γαλάνη.
Ο νέος πεζόδροµος όµως δεν θα ενώσει απλώς τους έξι σηµαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης (Ολυµπιείο, Ακρόπολη, λόφος Φιλοπάππου, αρχαία και ρωµαϊκή Αγορά και Κεραµεικός), αλλά θα φέρει και νέες αρχαιότητες στο φως, οι οποίες αναµένεται να εντοπιστούν σε βάθος λιγότερο των 20 εκατοστών. «Αναµένεται να βρούµε ίχνη µιας ρωµαϊκής γειτονιάς, αν κρίνουµε ότι στην περιοχή έχουν βρεθεί ρωµαϊκή βίλα και βαλανείο», εξηγεί η γενική γραµµατέας του υπουργείου Πολιτισµού, Λίνα Μενδώνη.
Επόµενος στόχος της ΕΑΧΑ είναι η αναβάθµιση της περιοχής της Πλατείας Θεάτρου, όπου προβλέπεται η πεζοδρόµηση της οδού και της Πλατείας Θεάτρου και της οδού Διπλάρη. «Δεν φτάνει η παρέµβαση σε µια περιοχή επιβαρηµένη µε πολλά προβλήµατα, αλλά πρέπει να ξεκινήσουµε από κάπου», υποστηρίζει η κ. Μπιρµπίλη που ανακοίνωσε την κήρυξη πανευρωπαϊκού διαγωνισµού µέσα στον Ιούνιο.
Οι υποψήφιοι καλούνται να προτείνουν επίσης αναπλάσεις των όψεων των γύρω κτιρίων και της οδού Μενάνδρου που ενώνει την Πλατεία Θεάτρου µε τη νέα πλατεία που σχεδιάζει ο Δήµος Αθηναίων µετά την κατεδάφιση του κτιρίου του ΝΑΤ, στην οδό Ξούθου. Παράλληλα, προωθείται η χαρτογράφηση της ευρύτερης περιοχής Γερανίου µέσω κέντρου επικοινωνίας, συνεργασίας και ενηµέρωσης που θα δραστηριοποιηθεί από τον Ιούλιο.
Η ανάπλαση στην Πλατεία Θεάτρου έχει ως στόχο την αποτροπή της παραβατικότητας και την επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο της πόλης

Ανησυχίες για µποτιλιάρισµα
Προβληµατισµός ωστόσο υπάρχει για τις συνέπειες στην κυκλοφορία της πεζοδρόµησης της Βασ. 
Ολγας. Τα πρώτα στοιχεία είναι θετικά, καθώς ήδη τα αυτοκίνητα έχουν µειωθεί από 46.000 σε 26.000 ηµερησίως. Αναπόφευκτα ωστόσο θα επιβαρυνθεί η κίνηση στους γύρω δρόµους, σύµφωνα µε µελέτη του συγκοινωνιολόγου Νίκου Βόσκογλου, καθώς σήµερα η µέση ταχύτητα στην Αρδηττού σε ώρες αιχµής είναι 19 χλµ. την ώρα και αναµένεται να πέσει στα 9 χλµ. Πρόβληµα αναµένεται να προκληθεί και µε τα τουριστικά λεωφορεία τα οποία και σταθµεύουν κατά µήκος της λεωφόρου, παρανόµως, όπως υποστηρίζουν οι αρµόδιοι. Και αναζητούνται λύσεις όπως η δηµιουργία χώρου στάθµευσης στο Δέλτα Φαλήρου, η οποία έχει ήδη εφαρµοστεί πιλοτικά.

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Επιπόλαιοι γείτονες...


Εβλεπα ξένα κανάλια την προηγούµενη Τετάρτη. Τα δικά µας απεργούσαν, από ξένα µάθαινες τι γινόταν στην Ελλάδα. Υπήρχαν στην Αθήνα αρκετοί ανταποκριτές, είχαν νον στοπ ειδήσεις. Κάνανε µόνο διακοπή για διαφηµίσεις, κι έδειχναν ωραίους καλοκαιρινούς προορισµούς. Λογικό, Μάη µήνα οι άνθρωποι ετοιµάζουν τις διακοπές τους. Φωτιές, λοιπόν, αστυνοµία, οδοµαχίες από τη µια, ύστερα διάλειµ µα µε ωραία µεσογειακή θάλασσα και υπέροχες παραλίες. Την Ελλάδα διαφήµιζαν την ίδια ώρα που έδειχναν να καίγεται; Οχι, η Κροατία ήταν, ειδυλλιακή και πλησιέστερη, µέσα στην απαλή µουσική, να ξεχάσουµε ότι πριν από µερικά χρόνια κι εκείνη καιγόταν. Θέλει τώρα ειρήνη και ανάπτυξη, γιατί να µην την προτιµήσουν οι τουρίστες;

Υστερα πάλι ειδήσεις, νεκροί, πανό, τρεχάλες, πέτρες να εκσφενδονίζονται, κάτι σαν βαρετή παραγωγή του σινεµά. Αλλο διάλειµµα, βυζαντινές εικόνες, τρούλοι, ο άνεµος λυγίζει το καλαµπόκι, χαµογελαστά κορίτσια, τώρα βάλανε τη διαφήµιση για την Ελλάδα; Ε όχι, ήταν η ΠΓΔ Μακεδονίας.
Τελειώνει το διάλειµµα.
Ξανά Αθήνα, δακρυγόνα, γροθιές στη Βουλή, θολούρα, κραυγές, φωτιές, εκρήξεις, καταστροφές. Και ξανά διάλειµµα, µουσική, γαλάζιο, αρχαία ερείπια, παραλίες, καΐκια, ε, αυτό Ελλάδα είναι, δεν υπάρχει άλλο µέρος τέτοιο! Λάθος πάλι. Η Τουρκία ήταν. Και θα µπορούσε να είναι και η Ιταλία, έχει κι αυτή αρχαία, και θάλασσα και ζέστη και υπέροχα χωριά και προσεγµένα τοπία. Αλλά µάλλον δεν χρειάζεται διαφήµιση, τρέχουν οι τουρίστες εκεί και δεν χωράνε. Οποιος δεν αποφασίσει να έρθει στην Ελλάδα αλλά θέλει οπωσδήποτε κάτι σε Μεσόγειο, θέλει µνηµεία της αρχαιότητας, θέλει θάλασσα, λίγο κρασί και το αγόρι του, ακόµα και Βυζάντιο να θέλει, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Βορείως, νοτίως, άνω - κάτω και πλαγίως, οι άνθρωποι θέλουν να πλουτίσουν, περιµένουν τουρισµό. Δεν είδαν από µας ότι το χρήµα δεν φέρνει την ευτυχία, να συγκρατηθούν στην τίµια φτώχεια τους… …

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Μunting Νayon («Μικρό χωριό»)


Το λένε «Μικρό χωριό» αλλά δεν είναι στην Ευρυτανία, είναι στην Κυψέλη και είναι παιδικός σταθµός. Τον έφτιαξε η Ενωση Φιλιππινέζων Εργαζοµένων το 1994, αλλά δεν είναι µόνο για παιδιά Φιλιππινέζων. Παιδιά Ασιατών, Αφρικανών και Ευρωπαίων γίνονται δεκτά από τα τρία µέχρι τα πέντε κι είναι τόσο πολλές οι αιτήσεις που αναγκαστικά µπαί νει όριο, µε δυσκολία, γιατί δεν θέλουν να αφήσουν κανένα παιδί απέξω. Μόνο που τώρα κινδυνεύουν να µεί νουν όλα χωρίς σχολείο, γιατί ο περί φηµος εκεί νος νόµος για τα νηπιαγωγεία που σάρωσε την προσχολική ζωή πέρσι τέτοιον καιρό θεωρεί ανεπαρκές το κτίριο. Οι γυναίκες - και οι άντρες - της Ενωσης βάλθηκαν να µαζέψουν λεφτά για την ενί σχυση του κτιρίου και ζητάνε να τους δοθεί παράταση στην προθεσµία, που εί ναι στις 11 Ιουνίου. Δεν εί ναι κερδοσκοπική επιχεί ρηση ο σταθµός τους και εί ναι άδικο που ο νόµος δεν κάνει τη διάκριση. Θα έπρεπε να ασχοληθεί λίγο περισσότερο µε τον παιδικό αυτό σταθµό που δεν έγινε κλειστός κοινοτικός φιλιππινέζικος, όπως θα µπορούσε και θα ήταν ίσως φυσικό να έχει γίνει, αλλά ανοί χτηκε στον πολυεθνικό - ελληνικό κόσµο της γειτονιάς και προσπαθεί να έχει σχέση µε τα σχολεία της περιοχής. Στο σάιτ του υπάρχουν φωτογραφίες από τις επισκέψεις των παιδιών του σχολείου, τις χριστουγεννιάτικες γιορτές του και τη «Μέρα του ΟΗΕ» ανάµεσα σε άλλες. Δεν είναι πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά, και τους µεγάλους, να µαθαίνουν για τα Ηνωµένα Εθνη στο νηπιαγωγείο, συνειδητοποιώντας ότι η κατάστασή τους δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά αυτό που συµβαίνει στον πλανήτη; Αντί να απειλούν µε κλείσιµο αυτόν τον σταθµό, µήπως να κοιτάξουν λίγο τις µεθόδους του ως παράδειγµα και για άλλους;

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

Συγκλονίζει το πρωτοφανές περιστατικό φρίκης με θύμα έναν 35χρονο μετανάστη, ο οποίος νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, κάθως κάποιοι τον «σούβλισαν» με σκουπόξυλο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τo βράδυ της περασμένης Παρασκευής ο άτυχος αλλοδαπός έφτασε στο νοσοκομείο των Χανίων με έντονους πόνους στον θώρακα και απέδωσε τον τραυματισμό του σε ατύχημα.
Στη συνέχεια, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε και οι γιατροί τον υπέβαλαν σε νέες εξετάσεις κατά τις οποίες έκπληκτοι διαπίστωσαν ένα κομμάτι ξένου σώματος, υπόλειμμα από το σκουπόξυλο, στον θώρακα του 35χρονου, που έχρηζε άμεσης χειρουργικής επέμβασης.
«Υπήρχε διάτρηση πρωκτού και ρήξη εντέρου, ήπατος, διαφράγματος και κάρφωμα του πλαστικού στο δεξί τμήμα του θώρακος. Πρόκειται, φυσικά περί βιασμού και όχι ατυχήματος, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος», τόνισε ο διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου Χανίων, Γιώργος Αρχοντάκης.
Η αστυνομία έχει ήδη ξεκινήσει έρευνες για το πρωτοφανές περιστατικό φρίκης.

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Ανεµος Μέρκελ να ήταν;


Σύνταγµα, ώρα καθηµερινή, πρωί, µε απεργία και διαδήλωση, τα συνηθισµένα. Οι αστυνοµικοί κλείνουν τον δρόµο µε τη γνωστή κορδέλα, οι τελευταίοι εποχούµενοι προσπαθούν να ξεφύγουν. Φυσάει, διάφορα χαρτιά σε πετυχαίνουν στο πρόσωπο καθώς προσπαθείς να περάσεις ανάµεσα στην απερίγραπτη λαµαρινοσαλάτα. Ενα µηχανάκι καβαλάει το πεζοδρόµιο και τότε συµβαίνει το αναπάντεχο. Ενας αστυνοµικός του φωνάζει να γυρίσει πίσω.

Βρισκόµαστε στο πεζοδρόµιο πέντε - έξι άνθρωποι και γυρίζουµε µηχανικά να δούµε. Ακούµε την απίστευτη φράση από τα αστυνοµικά χείλη, να προφέρεται καθαρά, µε δυνατή φωνή. «Γιατί ανέβηκες στο πεζοδρόµιο;».Το γράφω και σχεδόν δεν το πιστεύω, ας έγινε µπροστά στα µάτια µου. Ο οδηγός στο µηχανάκι έµεινε άφωνος. Προφανώς δεν το περίµενε, πόσες φορές θα έχει ξαναχρησιµοποιήσει το πεζοδρόµιο κι ούτε πεζοί δεν θα έχουν πει κιχ; Και µέσα στον χαµό της απεργίας και της διακοπής κυκλοφορίας ο αστυνοµικός να θυµηθεί κάτι τόσο ασήµαντο; Λες και βρισκόταν στη Γερµανία ξαφνικά και έπρεπε όλοι να τηρούµε τον νόµο βρέξει - χιονίσει. Ανεµος Μέρκελ σα να φυσούσε µπροστά στη Βουλή κι έπαιρναν τα µυαλά µας αέρα. Οτι, λέει, γίναµε Γερµανία κι εµείς, σεβόµαστε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. «Να πας από τον δρόµο» είπε ο αστυνοµικός, κι ακούστηκαν αµέσως πέντε µπράβο από τους πεζούς. Κοιταχτήκαµε και χαµογελάσαµε συγκινηµένοι, σαν άνθρωποι που ζουν αναπάντεχα µια σπάνια εµπειρία. Μήπως να ανταλλάσσαµε τηλέφωνα, να µαζευόµαστε και να θυµόµαστε πώς ακριβώς είχε γίνει; Για µια στιγµή µάς χτύπησε ο αέρας µε την ψευδαίσθηση ότι θα ζητήσει η «γερµανίδα νοικοκυρά» κι άλλες προδιαγραφές για να µας δώσει δάνειο, δεν τη νοιάζει µόνο για τα λεφτά, θέλει γενικότερες αλλαγές στη ζωή µας, κι ήρθε η ώρα να τις κάνουµε, δεν πάει άλλο.

Υστερα αποµακρυνθήκαµε και τα ξεχάσαµε όλα.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Αποδείξεις πονηριάς

Καθήσαμε στο καφενείο της Αδριανού, δίπλα στις γραμμές του Ηλεκτρικού, Κυριακή μεσημέρι με το κρύο. Στην απέναντι πλευρά είχε εκείνες τις σόμπες υγραερίου που σου ψήνουν το κεφάλι («έχε τους πόδας σου ζεστούς, την κεφαλήν σου κρύαν ίνα ποτέ σου ιατρού μην έχεις χρείαν» έλεγαν οι μαμάδες μας που δεν πήγαιναν τότε σε καφετέριες). Στην αποδώ πλευρά δεν είχε σόμπες και δεν είχε ελπίδες για πελατεία, μέχρι που πήγαμε εμείς. Μεγάλη παρέα, δεν χωρούσε αλλού, λουκούμι τους ήρθε στο μαγαζί. Τόσο μεγάλη παρέα, που με κάτι ψευτοκαφέδες πλήρωσε πάνω από 120 ευρώ. Πλήρωσε κι απόδειξη δεν πήρε.

«Απόδειξη παρακαλώ;» είπε ο αποφασισμένος να διεκδικήσει τα δικαιώματά του φίλος, και το αφεντικό κατέβασε τα μούτρα, εξαφανίστηκε, και μας άφησε στο κρύο. Περιμέναμε ωστόσο, δύσθυμα, μέχρι που ξαναφάνηκε με ένα μάτσο αποδείξεις. «Για να τις μοιραστείτε» μας είπε, και προς στιγμήν εντυπωσιαστήκαμε. Μήπως τον είχαμε παρεξηγήσει;
Ήταν εντάξει ο άνθρωπος, μας τις έκοψε και χωριστά για να μας εξυπηρετήσει όλους. Φύγαμε ευχαριστώντας, και καθώς περπατούσαμε εκείνος ο ίδιος ο ψείρας φίλος ρίχνει μια ματιά στα χαρτιά που είχε πάρει και λέει, «αυτά δεν είναι σημερινά!».
Κοιτάζουμε, ήταν όντως παλιές αποδείξεις, με ημερομηνίες ακόμα και του Φλεβάρη. Μετράμε τα ποσά, όλα μαζί ήταν λιγότερα από 30 ευρώ. Μικροποσά όλες, αποδείξεις ξεχασμένες στα τραπέζια από ξένους πελάτες προφανώς, που τις μάζευε για να τις δώσει σε κάποιον παράξενο σαν εμάς όταν θα της ζητούσε. Δεν γυρίσαμε πίσω να κάνουμε καβγά, είχαμε πια απομακρυνθεί πολύ, αυτό εξάλλου περίμενε κι εκείνος. Γλίτωσε λοιπόν την απόδειξη για τα 120 ευρώ, μέρα μεσημέρι με τόσους πελάτες, με την αστυνομία να κυνηγά μετανάστες ως ατραξιόν μπροστά στους θαμώνες, κι απλώς μας χάλασε το κέφι.