Τηλεφωνικές προσφορές...

Δυο φορές χτύπησε το τηλέφωνο χτες το πρωί, και οι δυο ήταν για να μου πουλήσουν «πακέτα» υπηρεσιών που με συμφέρουν, με συμφέρουν πάρα πολύ λέει (κυρίως αν δεν μπω στον κόπο να ψάξω τις λεπτομέρειες). Το πάγιο μόνον 20 ευρώ τον μήνα και τρέχουν και με μαζεύουν αν τρακάρω και μου πληρώνουν και το νοσοκομείο- κούφια η ώρα, πρωινιάτικα. Και δώρο ένας μασέρ μία φορά τον μήνα για εντριβές στην πλάτη, αν θέλω. Αν δεν θέλω, μπορώ να διαλέξω μεταξύ ενός λάπτοπ (πολύ καλή μάρκα) ή ενός ζευγαριού βατραχοπέδιλων, νέας εποχής, που πάνε μόνα τους. Δηλαδή, τα βάζω μπρος, βουτάω στην Αίγινα και βγαίνω Αγκίστρι. Με εγγύηση μέχρι 7 Μπωφόρ (μετά κολλάνε). Και με δυνατότητα επιλογής μεταξύ τριών χρωμάτων. Αν απαντήσω μέσα σε τρεις μέρες. Παύση απ΄ την πλευρά μου. Κόκαλο. Την προηγούμενη φωνή την ξεφορτώθηκα αμέσως, γιατί ήταν αντιπαθέστατος ο τόνος της και με έπιασε και στον ύπνο (όπου τελικά λειτουργώ πιο αυθόρμητα). Το αντιπαθώ το τηλεφωνικό ψάρεμα, αλήθεια το λέω, ακούω τη φωνή μου και δεν τη γνωρίζω (τόση ξινίλα, πού την βρίσκω;) και πάλι προσπαθώ να το συγκρατήσω το πολύ ξινό, να μην το πληρώσει και η υπάλληλος- υπάλληλος είναι κι αυτή, προσπαθεί, τι να κάνει; Κι εκεί, μεταξύ ψυχοπονιάρικου και ευγένειας, πρωινού ξυπνήματος σε άδειο σπίτι και ζέστης, αφήνομαι κι ακούω ολόκληρο το «ποίημα» και προς στιγμήν μένω μετέωρoς, κεραυνόπληκτος, λες και το βατραχοπέδιλο βρήκε φλέβα που πάλλεται, παλλόταν από πάντα και δεν του ΄χα δώσει σημασία. Αυτή η φλέβα θα με φάει. Το έντονο τικ τακ της. Το ξύπνημα σε όλα αυτά που θέλω και δεν θέλω, ταυτόχρονα. Το έτσι και το αλλιώς, μαζί. Και εναντίον όλων εκείνων που προσφέρουν χωρίς να τους ζητήσω και ευάλωτη στην προσφορά, μαζί. Και εκείνη που έχει άποψη και δεν υπάρχει περίπτωση να μασήσει και χάνος, μαζί. Και των επικίνδυνων καταδύσεων και του... καναπέ, μαζί. Αυτό το θολό εντός μου, αυτή την αμηχανία στη φωνή, την πιάνει η εταιρεία και είναι ό,τι καλύτερο για τα νέα προγράμματα που προσφέρει τηλεφωνικά. Πάρτε αργότερα (της λέω). Μεταξύ 5-8 (που θα λείπω). Προς το παρόν, πάω να κάνω έναν καφέ και να ανοίξω την εγκυκλοπαίδεια στο γράμμα «ψ». Ψυχώ. Κι αυτό δεν έχει σχέση με τον Χίτσκοκ.