Ντοπαρισμένες υπερπαραγωγές-ελληνικό σινεμά

ΣΑΝ ΤΑ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΕΝΑ σώματα των αθλητών από τις αναβολικές ουσίες μοιάζουν πολλές σημερινές, κινηματογραφικές υπερπαραγωγές - όχι μόνο του Χόλιγουντ, αλλά και από την Ασία ή άλλες γωνιές της Γης...- οι οποίες είναι βουτηγμένες στα ψηφιακά εφέ και κατασκευασμένες στα κομπιούτερ. Όπως δηλαδή τα ντοπαρισμένα κορμιά των αθλητών δεν έχουν καμιά σχέση με τα αθλητικά ιδεώδη, έτσι και πολλά ψηφιακά φιλμ δεν έχουν καμία σχέση με την «κινηματογραφική τέχνη»- άντε το πολύ να τα πεις τεχνολογικά, εικονικά επιτεύγματα... Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι θα γυρίσεις την πλάτη στην εποχή σου. Το ζήτημα είναι να καταφέρεις να εντάξεις αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα στην υπηρεσία της τέχνης του κινηματογράφου, διαφορετικά μιλάμε για videogames κατασκευές. Η νέα κινηματογραφική σεζόν αρχίζει αυτές τις μέρες με τις περισσότερες ταινίες ανάλογης... κοπής και ραφής . Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ο ελληνικός κινηματογράφος. Γιατί, άραγε, νομίζουμε ότι χρόνο με τον χρόνο όλο και περισσότερες ελληνικές ταινίες πάνε πολύ καλά στα ταμεία και το σινεφίλ κοινό δεν γυρίζει, πλέον, την πλάτη στον εγχώριο κινηματογράφο; Οι λόγοι είναι πολλοί, αλλά ο κυριότερος νομίζω ότι οφείλεται στην ανάγκη του θεατή να ακούσει τη δική του γλώσσα στο «πανί». Και στο ότι έχει βαρεθεί την πληθώρα των ψηφιακών και μεταλλαγμένων φιλμ-videogames. Κάτι που εκφράζεται, πια, και σε αρκετές που μας πέρασε ο «Εl Greco»- πάνω από 1.200.000 εισιτήρια κατατρόπωσε όλους τους χολιγουντιανούς ψηφιακούς «υπερκολοσσούς» (στα χαρτιά αυτό, γιατί στην πραγματικότητα κοστίζουν ελάχιστα και πλασάρονται ως ακριβά φιλμ). Φέτος, επίσης, πήγαν σούπερ στα ταμεία και οι ελληνικές κωμωδίες . Οι αντιρρήσεις για τις ελληνικές ταινίες πολλές, αλλά το θέμα δεν είναι εκεί, μα στο γεγονός ότι ελληνικά προϊόντα καταφέρνουν - επιτέλους!- όχι μόνο να είναι ανταγωνιστικά με τα ξένα, αλλά και να τα ξεπερνούν!