Ευχές γονέων

O ταξιτζής δεν άκουγε Πανούτσο ή Κακαουνάκη αλλά ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Χμμ, ενδιαφέρον. Ένας λόγος παραπάνω που το κήρυγμα της ημέρας ήταν «Κατάρες γονέων». Ετοιμάστηκα να απολαύσω το χριστιανικό ριάλιτι πλην όμως ο ιερωμένος- ανιματέρ δεν είχε τη χάρη ενός Μικρούτσικου. Απεναντίας, μπήκε αμέσως στο ψητό χωρίς να καλέσει μάρτυρες και να ανακατέψει οικογένειες. Θα έλεγα μάλιστα ότι στο μυαλό του δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία ότι αυτοί που εισέπραξαν τις κατάρες, κατά βάθος τα ήθελε ο κωλαράκος τους. Μια μητέρα, λέει, καταριόταν τα τέσσερα παιδιά της επειδή έκαναν αταξίες. Οι κατάρες έπιασαν και αργότερα τής έμειναν όλα μπακούρια. Ένας μεροκαματιάρης διαβολόστελνε, λέει, το μωρό του που έκλαιγε με νυχτερινό τιμολόγιο με αποτέλεσμα ο διάολος να πάρει τα λόγια του τοις μετρητοίς και να βουτήξει το παιδί. Φυσικά και στις δυο περιπτώσεις χρειάστηκε η παρέμβαση ενός εκ των Πατέρων της Εκκλησίας για να λυθούν τα μάγια. Έτσι τα μεν τέσσερα γεροντοπαλίκαρα βρήκαν νύφες μονοκοπανιά, το δε σκασμένο ξαναεμφανίστηκε στην κούνια του. Θα είχα σκιαχτεί μέχρι θανάτου αν ο ιεροκήρυκας δεν είχε το τακτ να παρηγορήσει κι εμάς που ενδεχομένως να έχουμε αρπάξει καμιά ξώφαλτση. Ο καταραμένος, λέει, πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του ευεργετηθέντα αφού «έχει ήδη φάει (sic) τη μισή κόλαση εν ζωή οπότε του μένει μικρό υπόλοιπο για την άλλη». Αν το διαβάσεις αυτό μαμά και σου έρθει τίποτα στο μυαλό, μη σεκλετιστείς και μην το μετανιώσεις. Σε ευχαριστώ εκ των υστέρων και σε προτρέπω να το επαναλάβεις.