Έξυπνη καρδιά

Τόσα χρόνια, τόσους αιώνες τη σχεδιάζουν ροζ και συμμετρική, γι΄ αυτό δεν βγάζουμε άκρη. Η καρδιά είναι γκρίζα με μπλε σωλήνες και μάλλον άχρωμες βαλβίδες που τις περιβάλλει πλαστικό ασφαλείας. Υδραυλική, ηλεκτρική, καλωδιωμένη, με μοτεράκια, με αισθητήρες, από βιοσυνθετικά πορώδη υλικά που θυμίζουν δέρμα, τέλεια σε όλα της. Και χωράει στη χούφτα του γιατρού που την κατασκεύασε, σε κατάσταση ηρεμίας. Και η καρδιά και ο γιατρός. Έξυπνη καρδιά, όχι σαν τη χαζή που περιέχει ο ανθρώπινος οργανισμός και δεν κατάφερε να ξεπεράσει σε τεχνολογία ούτε την καρδιά βατράχου. Καρδιά από ψαγμένα υλικά, που θα καταφέρνει ίσως να αντιστέκεται σε συγκινήσεις και να μην πέφτει θύμα τους, όπως η άλλη. Γιατί έχει καταντήσει το πιο ανεξέλεγκτο, το πιο τυχάρπαστο όργανο αυτού του τόσο εξελιγμένου οργανισμού, έχει καταντήσει η πρώτη αιτία θανάτου σε όλες τις πολιτισμένες χώρες, έτσι που είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή με το παραμικρό να αρχίσει να χτυπάει σαν τρελό ταμπούρλο, με κάθε ασήμαντη αφορμή που της λαχαίνει. Που πας να βγεις από το σπίτι κι είναι έτοιμη να λειώσει με κάποιον που σου χαμογελά, να διαλυθεί με κάποιον άλλον που σε βρίζει. Τεμπέλα, πρόθυμη να σταματήσει να χτυπά από βλακώδεις επιθυμίες, από ασήμαντες αθετήσεις, από αναίτιους τρόμους. Σε προδίδει όταν ντρέπεσαι στέλνοντας αίμα στα μάγουλα, σε εκθέτει όταν ξεπερνάς την ντροπή και γίνεσαι θρασύς σταματώντας τις λέξεις στο στόμα σου. Για πράγματα που δεν λογαριάζεις παθαίνει ταραχή χωρίς να σε ρωτήσει. Αμόρφωτη ενώ εσύ προοδεύεις, πρωτόγονη ενώ εσύ καλλιεργείσαι, αυθόρμητη όταν θέλεις να είσαι μετρημένος και μετρημένη όταν θέλεις να είσαι αυθόρμητος. Φάλτσο πράγμα, ρευστό, απρόσμενο, κάπως τρελό, ένας εχθρός μέσα στο ίδιο μας το σώμα. Μια έξυπνη καρδιά, τι όνειρο, κρίμα που πρέπει να είσαι του θανατά για να την αποκτήσεις...