Στιγμές από τη «Στιγμή»

Από τις τέσσερις μεγάλες φυλές του πλανήτη, ο Μπαράκ Ομπάμα εκπροσωπεί τις δύο (καυκασιανή και αφρικανική) και έχει βαθιές σχέσεις με την τρίτη, την ασιατική (πέρασε χρόνια της ζωής του στην Ινδονησία). Ινδιάνικο αίμα δεν έχει, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος. Στη μεγάλη παρέλαση μπροστά από το νέο προεδρικό ζεύγος περνούσαν, με ταρατατζούμ και τούμπες, όλα τα χρώματα, τα φύλα, οι ηλικίες και οι καταγωγές του κόσμου. Είχε και λίγο πλάκα ότι μέσα σ' όλο αυτό το μούλτι-κούλτι πάρτι, το αντιπροεδρικό ζεύγος, ο κύριος και η κυρία Μπίντεν έδειχναν τόσο συνηθισμένοι, τόσο προβλέψιμοι τόσο ξανθοί και άχρωμοι, που καταντούσαν ντεμοντέ! Ακόμα και η αναγγελία του ονόματος του νέου προέδρου των ΗΠΑ, την ώρα που έδινε τον όρκο, ακουγόταν απίστευτη: Ο άνθρωπος, για όνομα του Θεού, δεν είναι μόνο Αφρο-Αμερικανός: Λέγεται Μπαράκ-Χουσεϊν. Ενας μαύρος χριστιανός με όνομα μουσουλμανικό - και τι όνομα. Αυτό που οι Αμερικανοί ψηφοφόροι είχαν μάθει να ταυτίζουν με την ενσάρκωση του Κακού επί της Γης. Σύμβολα κατέρρεαν, προκαταλήψεις ξεριζώνονταν, θέσφατα ανατρέπονταν, κι ένας αέρας αλλαγής πραγματικά έπνεε στην παγωμένη πλατεία... Οι Αμερικανοί ανταποκριτές του CNN καμάρωναν σαν γύφτικα σκεπάρνια, απευθυνόμενοι στους θεατές του υπόλοιπου, εκτός ΗΠΑ, κόσμου. «Δείτε μας», τους άκουγα να λένε: «Εκτός από την Αμερική που ξέρετε και αντιπαθείτε, υπάρχει κι αυτή η Αμερική: Ορίστε, είναι εδώ μπροστά σας, εκατομμύρια άνθρωποι, υπάρχουμε, ήρθαμε, κι αυτή είναι η εικόνα μας». Μέσα στα διάφορα υπερβολικά που άκουσα από τα αμερικανικά δίκτυα, ξεχωρίζω τον τίτλο «Η στιγμή». («Τhe moment»). Μ' αυτό τον τίτλο-ομπρέλα κάλυψε το CNN όλο το εικοσιτετράωρο της τελετής. Η ιστορία του κόσμου χρειάζεται αιώνες για να πάρει μορφή και υπόσταση. Αλλά το υλικό που φτιάχνει τους αιώνες, είναι στην πραγματικότητα, μια σειρά από στιγμές. Κι αυτή ήταν μια καλή «στιγμή». Ας μείνουμε προς το παρόν, σ' αυτό.