Δεν γιορτάζω, δεν γιορτάζω...

Κόκκινο δεξιά, κόκκινο αριστερά, κόκκινη καρδούλα από δω, κόκκινο αρκουδάκι από κει. Κάθε βιτρίνα- ακόμη και σε καταστήματα που πωλούν τρόφιμα- σου υπενθυμίζει ότι το Σάββατο γιορτάζω. Όχι δεν είναι της Αγίας Ευανθίας, είναι η γιορτή των ερωτευμένων. Και να τα λουλούδια εκείνη τη μέρα και να τα σοκολατάκια- σε σχήμα μικρής καρδούλας φυσικά- και να τα χνουδωτά ζωάκια με το μπαλονάκι στο χέρι που θα γράφουν «Σ΄ αγαπώ» και σε μια μικρή σακούλα τα σέξι εσώρουχα τυλιγμένα μία κορδέλα- σε κόκκινο χρώμα πάντα. Του Αγίου Βαλεντίνου, σου λέει ο άλλος! «Τι θα κάνετε το Σάββατο;», «Τι δώρο θα του κάνεις;», «Τι δώρο λες να σου πάρει;». Οι απαντήσεις που παίρνουν όσοι έχουν ενθουσιαστεί με το γεγονός ότι φέτος θα μπορέσουν να γιορτάσουν το «Saint Valentine΄s Day» κανονικά και με τον νόμο, αφού πέφτει Σάββατο, μάλλον δεν είναι αυτές που θέλουν να ακούσουν. «Τίποτα το ιδιαίτερο», «Τίποτα», «Τίποτα». Γιατί; Δεν ξέρω αν γιορτάζω στις 14 Φεβρουαρίου. Δεν σημαίνει και δεν μου δίνει κάτι αυτή η μέρα, εκτός από τη δυνατότητα να τη σχολιάζω. Θα είναι ένα Σάββατο σαν όλα τ΄ άλλα: καφές με τις φίλες, ποτό με την παρέα. Μα δεν πρέπει να έχουμε και μία μέρα για να ξεφεύγουμε από τα τετριμμένα; Συμφωνώ. Αλλά γιατί αυτή; Και στην τελική ας επιμείνουμε ελληνικά: ας προτιμήσουμε τον δικό μας Άγιο- απάντηση στον Βαλεντίνο που έρχεται από την Κρήτη. Τον Άγιο Υάκινθο τον γιορτάζουμε στις 3 Ιουλίου- άσε που το καλοκαίρι η γκάμα των δώρων που μπορεί να κάνει κανείς είναι μεγαλύτερη. Πιο εύκολη είναι για παράδειγμα μια κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά... τυλιγμένη με κόκκινη- μερικά πράγματα δεν αλλάζουν κορδέλα!