Βοήθειά μας

Πρέπει να είναι όλοι πολύ θεοσεβούμενοι, άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Για να σώσουν την ψυχή τους το έκαναν, μια και τους βρέθηκαν στα χέρια τόσα κτίρια τόσα στάδια τόσα οικόπεδα τόσος πλούτος δημόσιος και δεν ήξεραν τι να τον κάνουν. Σαν σεμνοί και ταπεινοί που ήταν, ένιωσαν πολύ μικροί μπροστά στο μεγαλείο αυτού του τόπου, ένιωσαν ακατάλλη- λοι να τον διαχειριστούν, τους πλημμύρισε η ανάγκη να καλέσουν ένα ανώτερο ον σε βοήθεια. Τα πέρασαν όλα στους άγιους ανθρώπους, τους συνομιλητές του Θεού, αυτοί ξέρουν, σου λέει. Τι άλλος λόγος να υπάρχει; Τι τους έσπρωξε να το κάνουν, αν δεν ένιωσαν το θείο κάλεσμα, αν δεν άκουσαν φωνές σαν τη Ζαν ντ΄ Αρκ, που τους προέτρεπαν: δώσε στον ηγούμενο τα ολυμπιακά ακίνητα, κουνήσου, ξύπνα, τρέχα στον συμβολαιογράφο; Λέτε να είχαν ταπεινότερα κίνητρα; Γιατί έβαζαν συγγενείς και συζύγους να κάνουν τα συμβόλαια; Λέτε να επωφελούνταν στην πορεία; Να έσταζαν τίποτα ζουμιά από τα φιλέτα καθώς τα σερβίριζαν και να λάδωνε λίγο το αντεράκι τους; Κάτι να έβγαζε ο μεσίτης, κάτι ο συμβολαιογράφος, κάτι αυτός που είχε την ιδέα, μια προμήθεια, ένα χαρτζιλίκι για τον κόπο του; Όχι, όχι, αποκλείεται. Τα κίνητρά τους ήταν αγνά, καθαρά ιδεολογικά, είχαν άγχος να εκσυγχρονίσουν τα μοναστήρια. Αφού είχαν δει τι ζόρικο πράγμα είναι να προσπαθήσεις να εκσυγχρονίσεις κανονικούς ανθρώπους, στράφηκαν στους καλόγερους. Καρφωμένοι στον Μεσαίωνα, όπως είναι, θα σκέφτηκαν ότι όλο και κάποια περιθώρια εκσυγχρονισμού υπάρχουν. Ε, δεν τους άλλαξε τα ράσα, τους προίκισε με μερικά ακίνητα που περίσσευαν. Να νιώθουν πλούσιοι και ισχυροί, για να μπορούν να μας προστατεύουν από τις απειλές του σημερινού κόσμου, τον νεοφιλελευθερισμό, τη νέα παγκόσμια τάξη, την οικονομική κρίση, την έκλυση των ηθών κ.λπ. Βοήθειά μας.