Η αναξιοπιστία των ιδιωτικών εργαστηρίων

Έζησα μαζί με την καλή φίλη την περιπέτεια με τη δεκαεννιάχρονη κόρη της, η οποία διαγνώσθηκε- από κυριλέ διαγνωστικό κέντρο των νοτίων προαστίων, μέλος μεγάλης αλυσίδας- να έχει τιμές-ρεκόρ εχινόκοκκου. Τρομοκρατημένοι οι γονείς έτρεξαν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία, για να ξετινάξουν το κορίτσι στις απεικονιστικές εξετάσεις, προκειμένου να βρεθεί η εστία του παράσιτου. Πουθενά... Κάποιος πανεπιστημιακός γιατρός τούς συνέστησε τελικά να επαναλάβουν την εξέταση αίματος στο Ινστιτούτο Παστέρ. Εκεί πιστοποιήθηκε ότι το παιδί δεν είχε απολύτως τίποτα. Το διαγνωστικό κέντρο, στο οποίο οι γονείς επέστρεψαν οργισμένοι, μάσησε διάφορες δικαιολογίες, αρνούμενο να δεχθεί οποιαδήποτε ευθύνη. Συζητώντας την υπόθεση με άλλους, διαπίστωσαν ότι τουλάχιστον δύο άλλες οικογένειες του περίγυρού τους είχαν να διηγηθούν μια τέτοια ιστορία, με λανθασμένα αποτελέσματα εξετάσεων από ιδιωτικά εργαστήρια. Γράμματα αναγνωστών που φθάνουν σε μένα, με παράπονα και καταγγελίες για παρόμοια θέματα από διαγνωστικά κέντρα, δείχνουν ότι το πρόβλημα έχει πάρει πια μεγάλες διαστάσεις. Φίλος ενδοκρινολόγος, νυν διευθυντής σε νοσοκομείο του ΕΣΥ και πρώην καθηγητής σε μεγάλο Πανεπιστήμιο του Καναδά, μου έχει φάει εδώ και χρόνια τα αυτιά για την αναξιοπιστία των ελληνικών ιδιωτικών εργαστηρίων. Φαίνεται ότι περισσότερο «κινδυνεύουν» οι αιματολογικές εξετάσεις- πολύ συχνά οι ορμονικές- και τα υπερηχογραφήματα, γιατί είναι υποκειμενικές εξετάσεις, που χρειάζονται μεγάλη εμπειρία στην εκτέλεση και στην αξιολόγησή τους. Καθώς μάλιστα είναι γνωστό σε όλους όσοι παροικούν την Ιερουσαλήμ ότι πολλοί γιατροί παραπέμπουν τους ασθενείς τους στα κέντρα από τα οποία έχουν προμήθεια, άντε να βγάλει άκρη και να βρει την υγειά του ο δύστυχος Έλληνας άρρωστος. Ενώ τα πολυτελή κτίρια με τις φανταχτερές ιατρικές ταμπέλες φυτρώνουν πια παντού σαν μανιτάρια, αναρωτιέται κανείς ποιος ελέγχει την αξιοπιστία των εργαστηρίων τους, την εκπαίδευση και την εμπειρία του προσωπικού τους και τις συνθήκες λειτουργίας τους. Μήπως θα ΄πρεπε, ας πούμε, να επιληφθεί το υπουργείο Υγείας;