Στο πάρτι της Ελενίτσας

Είναι να «το ΄χει» το παιδί και η Ελενίτσα- της φίλης μου της Μαίρης- «το ΄χε» από την ώρα που γεννήθηκε. Αυτή, λέγαμε εμείς όταν ήταν μικρότερη, ήρθε σε τούτο τον κόσμο για να σπείρει τον πανικό σ΄ όλη την ανδρική κοινότητα- τέτοια γλύκα, τέτοιο χαμόγελο, τόση ανεπιτήδευτη γοητεία! Όμορφη, με την κλασική έννοια του όρου, δεν θα την έλεγες. Τύπο, ναι. Με προσωπικότητα, ναι. Με ευστροφία και- ενίοτε- κρίση μεγάλης, επίσης. Ενίοτε, είπαμε. Γιατί, μην ξεχνιόμαστε, στα 14 είσαι σχεδόν παιδί. Και η Ελενίτσα μας «πάσχει» απ΄ όλες εκείνες τις κοριτσίστικες «ασθένειες» της ηλικίας της, όπως και οι φίλες της που «έπαθαν» εφηβεία απότομα και κοιτάζουν με μεγεθυντικό φακό τα σπυράκια τους στον καθρέφτη. Έτσι είναι κι εκείνη. Με τα μυαλά στα κάγκελα. Τα δάκτυλα να «χορεύουν» ολημερίς μηνύματα στο κινητό και τα Μαθηματικά κρεμασμένα μονίμως έξω απ΄ το μπαλκόνι (γιατί εκείνη την ώρα την πήρε ο Σταύρος μωρέ, την πήρε επιτέλους, τέτοια ταλαιπωρία...). Τo πάρτι της, της βγήκε ξινό. Εμείς οι «μεγάλες» μαζεμένες γύρω απ΄ το τραπέζι, με τις πόρτες ερμητικά κλειστές- σε μια μάταιη προσπάθεια να μειώσουμε τις δονήσεις του ηλεκτρονικού τάμπα τούμπα που έφτανε με φόρα από το play room- σβήναμε τη ζήλεια μας στο παστίτσιο. Μμμ το πέτυχε η Μαίρη. Τέλειο. Μπράβο Μαίρη. Και ξαφνικά, η Ελενίτσα με κουστωδία φιλενάδων, μουτρωμένη, ψιλοβουρκωμένη, θρονιάζεται μαζί με το «επιτελείο της» ανάμεσά μας. Τι έγινε παιδί μου; Ήπιες πολύ; Σε πειράξανε; Οι φιλενάδες, εφ΄ όπλου, αναλαμβάνουν δράση: «Ο Σταύρος, ο ηλίθιος». Τι ο Σταύρος; «Τον είδε, τώρα δα. “Φασωνόταν” με τη χοντρή, τη Μαρία. Ενώ “της τα είχε ζητήσει” πριν από λίγο της Ελένης». Τέτοιο δράμα στο βλέμμα της μικρής πρώτη φορά το ΄βλεπα. Και τόση μεγάλη μπουκιά παστίτσιου να κατεβαίνει από έναν τόσο λεπτεπίλεπτο λαιμό. Έχω μείνει με το πιρούνι μετέωρο και κοιτάζω τις φιλενάδες κατάματα. Να ρωτήσω τι σημαίνει το «φασώνεται» ή θα με πάρουν με τις χαρτοπετσέτες; (γιατί με το «της τα ζήτησε» κάτι καταλαβαίνω). Άστο καλύτερα. Να μην πω τίποτα. Welcome στον κόσμο των μεγάλων Ελενίτσα. Τελικά, εκτός απ΄ το λεξιλόγιο δεν αλλάζουν πολλά μέσα στα χρόνια. Από τώρα και στο εξής θα έχεις τα ίδια επαναλαμβανόμενα και διά βίου άλυτα ερωτήματα. Ευτυχώς.