Αφήστε ήσυχα τα όνειρα

Δεν θέλω γρουσουζιές, δεν θέλω αρνητικές σκέψεις και προβλέψεις για εφιάλτες. Δεν θέλω- τώρα- γκρίνιες για το σόου μπίζνες των αμερικανικών εκλογών. Δεν θέλω ισοπέδωση του τύπου «όποιος και να βγει στην Αμερική, το ίδιο θα ΄ναι»... Θέλω ένα φρέσκο όνειρο, ανέπαφο. Για την ώρα, μου αρκεί να βλέπω έναν μαύρο πρόεδρο στην κορυφή του πλανήτη. Μου φτάνει να απολαμβάνω την ευγενική μορφή του και τον έξυπνο λόγο του- τόσο διαφορετικό από τις μέχρι πρότινος καουμπόι κιτς φιγούρες. Μου φτάνει να ξέρω ότι κέρδισαν οι Δημοκρατικοί. Ότι η «άλλη Αμερική» (αυτή των διανοουμένων και της προοδευτικής σκέψης) νίκησε - έστω για μια τετραετία- το κακό άλτερ έγκο της. Μου αρκεί να σκέπτομαι ότι για μια φορά δεν διαψεύσθηκαν οι αισιόδοξες προβλέψεις και δημοσκοπήσεις. Ότι δεν εισέπραξα ακόμα μια πικρία (ήμουν σχεδόν προετοιμασμένη γι΄ αυτήν), όπως αυτή για τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ στις γαλλικές εκλογές ή για τον Βάλτερ Βελτρόνι στις ιταλικές. Μπορώ να αναπνεύσω επιτέλους ελεύθερα, που δεν θα βλέπω την Πέιλιν να φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα και να ποζάρει στην είσοδο του Λευκού Οίκου, πανηγυρίζοντας αγκαλιά με κάποιον σκοτωμένο τάρανδο ή με κάποιο όπλο, δυσφημώντας το φύλο μου. Μπορώ να ελπίσω ότι ίσως τα καλά δεν έχουν τελειώσει οριστικά για την ανθρωπότητα, όπως προέβλεψαν οι αστρολόγοι μετά το μιλένιουμ. Γιατί, όπως είπε ο άλλος κτίστης ονείρων, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, «πρέπει να δεχθούμε την πεπερασμένη απογοήτευση, αλλά δεν πρέπει ποτέ να χάσουμε την ατέλειωτη ελπίδα». Αφήστε λοιπόν ήσυχα τα όνειρα- έστω και εάν αποδειχθούν ψευδαισθήσεις... Όπως, άλλωστε, γράφει το λεξικό, η ελπίδα έχει δύο σημασίες: την «αναμονή θετικού γεγονότος», αλλά και την «πιθανότητα». Ας ποντάρουμε στην πιθανότητα!