Στη Γαλλία κάτι άλλαξε

Άλλο ένα μέιλ από τη Γαλλία, αισιόδοξο αυτή τη φορά, για να μη νομίζετε πως δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Φίλοι καθηγητές, φιλόλογοι ελληνιστές που δίνουν μάχη για να μην καταργηθεί η διδασκαλία των Ελληνικών στα σχολεία (και άλλη μια μάχη, προσωπική, για να μάθουν οι ίδιοι Νέα Ελληνικά), μου γράφουν ότι ο υπουργός Παιδείας της Γαλλίας Ξ. Ντερκό υποχώρησε για τις περικοπές που ήθελε να κάνει και για τις μεταρρυθμίσεις που μόνο στόχο είχαν τη μείωση της χρηματοδότησης. Τα πήρε πίσω, μάλλον επειδή φοβάται μη γίνει «της Ελλάδας» και εκεί με τους νέους, οι οποίοι- όπως μου γράφουν- είναι πολύ νευρικοί. «Το χρωστάμε σε εσάς» καταλήγουν. Ορίστε, λοιπόν, κάτι είναι κι αυτό. Περιμέναμε βέβαια άλλα πράγματα να συμβούν στο πολιτικό τοπίο. Απόφαση για ριζικές αλλαγές στην Αστυνομία, το λιγότερο, το πιο λογικό που περιμέναμε. Αυτό πριν από καθετί. Και εν συνεχεία, μια γενικότερη συνειδητοποίηση, αφύπνιση που θα αποδεικνυόταν με το πόρισμα για το Βατοπέδιο για παράδειγμα, το οποίο δεν θα έμοιαζε με συνηθισμένες κομματικές ανακοινώσεις, όπου όλοι ρίχνουν τις ευθύνες σε κάποιον άλλον και τελικά δεν τις έχει κανείς. Προβληματισμό, ανησυχία, προτάσεις τολμηρές, φαντασία, ενδιαφέροντα διάλογο, πυρετό ανανέωσης και παραγωγής ιδεών, κάποια κυβερνητική πρωτοβουλία τουλάχιστον, έτσι για τα προσχήματα, συμβολικά. Αλλά όχι, τίποτα δεν συνέβη. Επισκέψεις αβρότητας με τους αρχηγούς των κομμάτων, και τέλος. Τα πράγματα συνεχίζονται ως έχουν, απλώς μένουν πίσω πάρα πολλές δουλειές, ένα αίσθημα βαλτώματος μας βουλιάζει την καρδιά, απογοήτευση και πίκρα. Ε, να λοιπόν, ανταποκρίθηκαν οι Γάλλοι. Μη μου πείτε ότι δεν αισθάνεστε περήφανοι!