Δώστε τα βάτα στον λαό

Για κοίτα, και τα δικά μου συμβόλαια γράφουνε για ιδιοκτησίες μονής! Πώς γίνεται αυτό, αντάλλαξα τίποτα με μοναστήρια; Είναι η διεύθυνση του συμβολαιογράφου απλώς, το πρώτο πράγμα που γράφει κάθε συμβόλαιο, στην πρώτη σελίδα συνήθως. Το κτίριο του γραφείου του, στο κέντρο της Αθήνας, ανήκει σε μονή. Κοιτάζω και άλλα παλιά συμβόλαια της οικογέ-νειας, άλλος ένας συμβολαιογράφος νοικιάζει επίσης ιδιοκτησία μονής. Τα πιο ακριβά τετραγωνικά, τα πιο προσοδοφόρα, με πλήρη οικοδομική κάλυψη, με δεκάδες γραφεία το καθένα, ανήκουν σε διάφορα μοναστήρια. Κληροδοτήματα συνήθως ευλαβών ανθρώπων που ήθελαν να βοηθήσουν μοναχούς και μοναχές να απομακρυνθούν από τα εγκόσμια με εξασφαλισμένο εισόδημα, να μην έχουν έγνοιες στο κεφάλι τους. Ωστόσο φαίνεται ότι η συσσώρευση μεγάλης περιουσίας δημιουργεί εθισμό και βάζει σε πειρασμό. Αντί οι μοναχοί να ξεχάσουν τα επίγεια νοικιάζοντας τόση γη, βυθίστηκαν βαθιά στην κτηματομεσιτική αγορά, έγιναν εξπέρ στην ανεύρεση και εκμετάλλευση ευκαιριών, στην ανακάλυψη κατάλληλων αγοραστών, στην καλύτερη δυνατή αξιοποίηση ανά τετραγωνικό και στρέμμα. Ποιος άνθρωπος της πιάτσας θα τα κατάφερνε καλύτερα; Είναι κρίμα τόση τεχνογνωσία να παράγει πλούτο που το κράτος δεν μπορεί να φορολογήσει, είναι κρίμα η αγορά να στερείται άξιους ανθρώπους με τόση πείρα στο ρίαλ εστέιτ. Πρέπει να βγει νόμος, η μοναστηριακή και εκκλησιαστική περιουσία να φορολογείται, οι καλύτεροι οικονομολόγοι των μοναστηριών να αποκτήσουν μπλοκάκι παροχής υπηρεσιών (μη στεναχωριέστε, θα συστήσουν αμέσως ΕΠΕ) και τα κελιά να υπαχθούν στον ΕΟΤ για αξιολόγηση με το γνωστό σύστημα των αστέρων για να νοικιάζονται αναλόγως. Λίγο να κυκλοφορήσει το συσσωρευμένο χρήμα, χωρίς να θιγούν ιερά και όσια, το άβατο ας πούμε του Αγίου Όρους. Εξάλλου, μπροστά στα βάτα, τι να σου κάνει ένα άβατο; Ξυπόλητο, σαν το παιδίο στα αγκάθια.